Cukrzyca, podobnie jak otyłość jest jednym z problemów XXI wieku. Należy do grupy chorób metabolicznych, charakteryzujących się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru) wynikającą z wadliwego działania insuliny wydzielanej przez komórki trzustki.
Przewlekła hiperglikemia może być niebezpieczna, ponieważ wiąże się z uszkodzeniem i zaburzeniem czynności oraz niewydolnością różnych narządów. Najbardziej narażone są oczy, nerki, nerwy, serce i naczynia krwionośne.
Zasadą współczesnej terapii cukrzycy jest leczenie wszystkich zaburzeń towarzyszących chorobie, a nie tylko kontrola gospodarki węglowodanowej. Dążenie do normalizacji masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej, właściwa dieta, leczenie częstych w cukrzycy zaburzeń lipidowych, nadciśnienia tętniczego i innych chorób układu krążenia oraz utrzymywanie glikemii w przedziale wartości możliwie najbardziej zbliżonym do niecukrzycowych (normoglikemii) zmniejsza ryzyko rozwoju powikłań choroby.
Indeks glikemiczny(IG) pozwala nam oszacować jak duży będzie wzrost poziomu cukru we krwi po spożyciu posiłku. Aby zrozumieć jak ważną rolę pełni indeks glikemiczny należy sobie uświadomić, że spożywany przez nas pokarm wpływa na poziom cukru we krwi – jedne produkty podnoszą go bardziej, inne mniej. Indeks glikemiczny produktu zależy od jego składu węglowodanowego oraz sposobu i stopnia przetworzenia. Osoby cierpiące na cukrzyce powinny wystrzegać się produktów o wysokim IG, a wybierać te, które mają niski indeks glikemicznym. Pozwoli to na uniknięcie nagłego zwiększenia poziom cukru we krwi.
Ładunek glikemiczny oblicza się z wzoru: ŁG=(IG*M)/100
IG – Indeks Glikemiczny
W – Masa produktu
Ładunek Glikemiczny (ŁG) jest to wskaźnik określający jak mocno podwyższy się poziom cukru we krwi po spożyciu porcji produktu. Warto uświadomić sobie, że produkty o wysokim IG spożyte w małej porcji podniosą poziom cukru we krwi podobnie jak produkty o niskim IG w dużej porcji. Nie wystarczy jedynie pilnować IG, ale również mieć na uwadze ilość spożywanego produktu. Ładunek glikemiczny oblicza się mnożąc ilość węglowodanów w danej porcji (w gramach) przez indeks glikemiczny, a następnie dzieli przez 100.
1 WW oznacza że w potrawie znajduje się 10g węglowodanów przyswajalnych
Węglowodany przyswajalne to suma węglowodanów bez błonnika.
Ostatnie pojęcie, jest ukłonem w stronę chorych na cukrzyce.Wymiennik Węglowodanowy(WW) to jednostka, której celem jest ułatwianie życia cukrzykom. Ma ona za zadanie zobrazować ilość cukrów przyswajalnych (czyli węglowodanów bez błonnika) w produkcie, lub potrawie. Jeden wymiennik węglowodanowy oznacza że w potrawie znajduje się 10g węglowodanów przyswajalnych.
Używanie powyższych wskaźników przez chorych na cukrzycę ułatwia codzienne kalkulowanie ilości węglowodanów w diecie oraz pomaga w zachowaniu rygoru żywieniowego i odpowiedniej samodyscypliny, która jest niezbędna w przypadku tej choroby.
Fot. Pixabay.com
