Nie potrzebujemy suplementów żeby rekreacyjnie uprawiać sport, człowiek od zawsze trenował różnego rodzaju dyscypliny sportowe bez wsparcia suplementacją. Jak organizm sobie radzi z wysiłkiem fizycznym? Skąd mamy energię żeby biegać, skakać i jeździć na rowerze? To wszystko dzięki zapasom glikogenu. Źródło energii podczas wysiłku fizycznego znajduje się w glikogenie. W naszym organizmie gromadzony jest on w wątrobie, a także w mniejszej ilości w mięśniach.
Glikogen to węglowodan złożony, stanowi on skoncentrowane źródło energii. W razie potrzeby może zostać wykorzystany jako źródło energii. W trakcie intensywnego wysiłku fizycznego rezerwy glikogenu zmniejszają się, a po długotrwałym (powyżej 45 minut) intensywnym wysiłku fizycznym jego rezerwy mogą być na wyczerpaniu. Objawia się to brakiem energii.
Glikogen wątrobowy a mięśniowy
Glikogen wątrobowy to taki sam glikogen jaki znajduje się w mięśniach, różnica jest taka, że glikogen mięśniowy może zostać wykorzystany tylko przez mięśnie, a wątrobowy poza dostarczaniem energii dla mięśni może również służyć jako źródło energii dla mózgu. Ilość glikogenu zgormadzonego w wątrobie to około 10% masy narządu – od 60 do nawet 150g, glikogen mięśniowy u sportowców wyczynowych może stanowić nawet do 3%, standardowo glikogen stanowi od 1 do 1,5% masy mięśni – około 200 – 300g.
Co zrobić żeby uzupełnić zapasy glikogenu?
Najlepiej bezpośrednio po treningu spożyć posiłek bogaty w węglowodany proste – np. owoce, czystą glukozę lub fruktozę, ewentualnie odżywkę węglowodanową. Zostaną one wówczas zmagazynowane jako glikogen. Czas ma tutaj niebagatelne znaczenie. Około 15 – 30 minut po wysiłku pojawia się tzw. okno glikogenowe – cukry proste najłatwiej uzupełniają wówczas rezerwy glikogenu. To właśnie w tym czasie należy przyjąć cukry proste. Całkowita resynteza glikogenu może trwać nawet do 48 godzin.
Fot. Pixabay.com
