Organizm w ten sposób chce pozbyć się wysokiego poziomu cukru, a to sprawia, że chce się pić. Paradoksalnie pacjent chudnie, ponieważ organizm traci umiejętność korzystać z cukru, którego ma aż za nadto we krwi. Do tego dochodzi senność i ospałość. Z czasem spore ilości cukru w naczyniach krwionośnych uszkadzają zarówno naczynia, w których krążą, jak i narządy, do których dociera przesłodzona krew. Krew cukrzyka to także doskonała pożywka dla bakterii. Dlatego chorzy częściej cierpią na zakażenia, infekcje np. skórne.

Cukrzyca Typ 1 a typ 2
Cukrzyca typu 1 i 2 mają ten sam objaw – wysoki poziom glukozy we krwi. Jednak droga, która do tego prowadzi, jest zupełnie inna. Osoby dorosłe i starsze dotyka głównie cukrzyca typu 2. W cukrzycy typu 1 organizm sam niszczy komórki produkujące hormon zwany insuliną. To właśnie on sprawia, że komórki potrafią wykorzystać do swoich potrzeb glukozę, która dociera do nich z krwią. Cukrzyca typu 2 występuje najczęściej u osób z nadwagą, u których komórki są pełne zapasów i nie chcą już przyjmować glukozy. Komórki przestają reagować na sygnał od insuliny, która każe im tę glukozę z krwi pobierać. W konsekwencji rośnie poziom cukru we krwi.
W związku z tym na początku zaleca się zrzucenie nadprogramowych kilogramów, aby komórki ponownie chciały otworzyć się na glukozę.